ترس

میگن اگه یه بدبخت بیچارهٔ پا برهنه اگه تو یه بیابون شن زار هم بره باز هم یه سنگی پیدا میشه که بخوره به پاش.

حالا شده حکایت ما.شانسه دیگه.

با ترس زندگی رو سر کردن خیلی سخته.اون دلهره ای که آدم میگیره تقریبا میشه گفت آدم رو به دیوونگی میرسونه.

دیگه حتی میترسم به وبلاگ های دیگه سر بزنم یا حتی یه کامنت این شکلت => :) رو بذارم.

تا یه مدت وضع همینه.نمیتونم به هیچ وبلاگی سر بزنم و یا کلا در اینترنت سرکی بکشم.

خلاصه موفق باشید دیگه